Op 25 november 1934 verzamelden zich een tiental miliciens van de klas 30, militairen van het Bataljon Wielrijders van de Genie van de Cavaleriedivisie,  in de herberg “Au Prince de Galles”, aan de Wolvengracht te BRUSSEL. Het waren mannen van het Bataljon Wielrijders van de Genie van de Cavaleriedivisie. Ze besloten een “Vriendenkring” op te richten voor de oudgedienden van het bataljon.

Men sprak af zich van tijd tot tijd te treffen, na te kaarten over de goede en kwade herinneringen van de troep en daarbij, hoe zou het anders kunnen, het glas te heffen !

Het had Majoor Ir Iwan Beaupain, 3de Korpscommandant van het Bataljon Wielrijders van de Genie, vijf jaar gekost om enkele oudgedienden te winnen voor dat idee. Inderdaad, reeds sedert 1929, vaststellend hoeveel van zijn afgezwaaide miliciens zonder werk zaten en hoe met de groeiende economische crisis de werkloosheid toenam, wenste deze groothartige chef dat een vereniging van oudgedienden zou opgericht worden

Ontgoochelingen waren er bij de vleet, maar dank zij de medewerking en de invloed van de Heren Smets en  Delforge, respectievelijk Voorzitter en Secretaris van de Vriendenkring van de Pioniers Pontonniers Wielrijders van de 1ste Cavalerie 1914 – 18 (PPW/CD), volgen de “jongeren” het voorbeeld van de “anciens” en een bestuur kon op 10 Februari 1935 samengesteld worden:

                Voorzitter                      :   Vangheem

                Ondervoorzitter              :   Roujob

                Secretaris                       :   Ottewaere

                Adjunct-Secretaris          :   De Decker

                Schatbewaarder              :   Vinstock

                Leden                            :   Jeanjean en Hernaelsteen

Het Erevoorzitterschap werd aan Majoor Ir Beaupain en Mijnheer Smets toevertrouwd.

De resultaten bij de start waren fantastisch en hoopvol. Binnen de eerste negen dagen vonden elf “oud-gedienden” een werkgelegenheid . Het Plaatsings bureau was aldus ingehuldigd en zou vlug uitbreiding nemen. Een dienst voor hulpverlening werd opgericht.

Ontstaan in volle economische crisis moest onze Vriendenkring het hoofd bieden aan de talrijke aanvragen en heel wat nood leningen. Het bleek nodig een medische en juridische dienst op te richten, de geneesheren Collin van Schaarbeek en Walravens van Tervuren boden gratis hun diensten aan. Meester Henry de Plaene, advokaat te Brussel stelde welwillend ter beschikking van de leden.

In 1936 wijzigde zich de benaming van het Bataljon Wielrijders van de Genie in dit van Bataljon Genie van de Cavaleriedivisie. Louis Hernaelsteen stichtte in 1938 een locale sectie Tervuren.

Toen kwam de mobilisatie van 1939 !

Uit het Bataljon Genie te Tervuren ontsproten volgende eenheden :

                Het Geniecommando van het Cavaleriekorps : Maj Ir Lempereur

                Het 20ste Bataljon Genie van het Cavaleriekorps : Cdt Ir Siplet

                                Het vaandel van de PPW/1CD 14-18 werd bewaard door deze eenheden

                Het 25ste Bataljon Genie van de 1 Cav Div : Cdt Ir Evrardw

                Het 26ste Bataljon Genie van de 2 Cav Div : Cdt Ir Mermuys

                Een peloton Genie van het 1ste lichte Regiment : Lt Ir Farcy

                Een peloton Genie van het 2de lichte Regiment : Lt Ir Verdonck

Tijdens de mobilisatie en de 18-daagse veldtocht werkten en streden deze eenheden in de zones van hun grote eenheid of formatie waartoe ze behoorden. Het 26ste Geniebataljon mocht de eervolle vermelding “de Gete” op zijn dienststaat schrijven.

De wapenstilstand van 28 mei 40 betekende de afschaffing van deze eenheden maar hun vriendenkring bemoeide zich hun moreel en hun tradities hoog te houden :  verzenden van paketten naar behoeftige leden en krijgsgevangenen, hulp aan werkweigeraars, uitbreiding van de kostelose medische hulpverlening dank zij de geneesheren Bellenger van St-Gillis, Margritte van Doornik, Thibaut van Charleroi en Dropsy van Couvin.

Maar op 12 December 1942 werd op bevel van de vijand onze groepering ontbonden. Maar wat zou het, in het geheim en onder de dekmantel PPW/1CD en door de wijziging van de Genie Wielrijders Tervuren in Sectie CONOV Tervuren, slagen wij erin onze werking heimelijk verder te zetten.

Bij de bevrijding van ons grondgebied diende alles hervormd te worden, er moest gedacht worden aan de weduwen en de wezen, hulp bij pensioenaanvragen en de administratieve rompslomp voor het bekomen van de verdiende eretekens.

Op 28 November 1948 werd bij beslissing van de Algemene Vergadering de benaming  veranderd in "Verbroedering der Genie van het Cavaleriekorps".

Op 27 November 1949 konden we met grote voldoening, tussen de twee leeuwenbeelden van onze oude kazerne te Tervuren, een monument onthullen ter ere en nagedachtenis van onze helden. Tevens werd bij Ministerieel besluit de benaming van de Leeuwenkazerne veranderd in deze van “Kazerne LtKol Lempereur”, oud-korpscommandant van 1939. Deze “patriot” gestorven in mensonwaardige omstandigheden in een nazi-kamp verkreeg op deze wijze de erkentelijkheid van zijn landgenoten.

Vanaf 31 Maart 1951 dateert de omvorming en de nieuwe richting van onze Verbroedering : te Namen werd het 6de Geniebataljon van de 16de  Pantserdivisie opgericht.

Deze nederlandstalige eenheid nam onze tradities, deze van de PPW/1CD 14-18 en van de GN/CC 40-45, over. De Heer Minister van Landsverdediging kende ons roemrijk vaandel toe aan deze eenheid.

Met het doel de aflossing te verzekeren, wijzigde onze groepering, op de Algemeen Vergadering van 2 December 1951, haar statuten : . . . Alle militairen en oud-militairen van een eenheid die de tradities van de PPW/1CD 14-18, het Batallion Wielrijders van Genie en de Bataljons Genie van het Cavaleriekorps overneemt of overgenomen heeft, kunnen als leden verwelkomd worden.

Bij het begin van het jaar 1954 bekwam de Verbroedering van de Heer Minister van Landsverdediging het toekennen van de zwarte muts voor alle militairen van het 6de Geniebataljon.

In 1956 noemde zich de verbroedering : "Verbroedering der Genie van het Cavaleriekorps  en de Gepantserde Genie".

Gezien, sedert 1934, de weg afgebakend is en onze idealen bleven, zo kunnen we nu, zoals in het verleden, onze diensten aanbieden ten bate van alle genieënheden die met fierheid de zwarte muts dragen ;

                De 61ste Geniecompagnie van de brigade (ontbonden op 1 Dec 68)

                De 67ste Geniecompagnie van de brigade, aangesloten op 14 Jun 83

                De oprichting van de Vriendenkring van de 67  Cie Gn werd in December 83

                een werkelijkheid.

                De 68ste Geniecompagnie van de brigade, aangesloten op 14 April 78.

In het jaar van haar 50ste verjaardag sedert de 23 Maart 84 mag de verbroedering, dank zij de grote welwillendheid van Zijn Majesteit Koning BOUDEWIJN zich noemen : "Koninklijke Verbroedering van de Genie van het cavaleriekorps en de gepantsterde Genie".

Het artikel 5 van onze statuten geeft duidelijk de redenen van het besttan van onze vereniging weer :

“Het DOEL van de Koninklijk Verbroedering is, onder al haar leden, de GEEST, de BROEDERBANDEN en te SOLIDARITEIT te ONDEHOUDEN . . . . “

Wij werken allen samen voor het goede doel!